Sheila

Ruimtetoerist
- Thuisplaneet
- Neechki
Oprichter van de wetenschapsclub van de
Layon-academie. Wilde graag samen met haar vrienden de sterren zien.
Naam in elke taal
| English | Sheeba |
| 日本語 | シーバ |
| Deutsch | Schiba |
| Français | Sheeba |
| Français (Canada) | Sheeba |
| Español | Shyba |
| Español (Latinoamérica) | Shyba |
| Italiano | Sheeba |
| Nederlands | Sheila |
| Português (Brasil) | Xiba |
| 한국어 | 시바 |
| 简体中文 | 阿柴 |
| 繁體中文 | 阿柴 |
Gesprekken
Jij hebt me gered, toch? Wauw, heel erg bedankt! Ik ben Sheila. Ik ben een student aan de Layon-academie.
Ik ben hier met mijn wetenschapsclub op de
Onbekende Planeet-tour. Ik had er kaarten voor gewonnen bij een loterij in mijn wijk...
Bij de planeet aangekomen begon het schip te slingeren voordat we konden landen.
Daarom moesten we er halsoverkop uit!
Ik wou dat ik die kaarten niet had gewonnen en de anderen dit niet had aangedaan door ze mee te vragen.
Al sinds ik klein was, kijk ik graag naar de sterren. Toen ik naar de middelbare school ging, heb ik meteen de wetenschapsclub opgericht.
Er zijn maar drie leden, met mij als voorzitter.
Ik was degene die de andere twee heeft overgehaald om bij de club te komen.
Toen we uit het ruimteschip geëvacueerd werden, blies een windvlaag ons verschillende kanten op, waardoor we gescheiden raakten.
Ik ben de anderen gelijk gaan zoeken zodra ik geland was, maar ik kon niemand vinden! Ik was volledig uitgeput... en ben in slaap gevallen...
Kirsje is niet goed in stilzitten. Ze houdt van bergbeklimmen, met stenen spelen en dat soort dingen.
Als ik besluit dat ik iets wil doen, val ik meestal iedereen om me heen lastig tot ik mijn zin krijg.
Pas sinds ons ongeluk op deze planeet snap ik dat ik anderen problemen kan bezorgen met mijn koppigheid.
Er zijn zoveel dingen waarvoor ik mijn excuses moet aanbieden aan mevrouw
Mika. Hoe kan ik dat allemaal goedmaken?
Eerst stond ik erop dat ze de begeleider van onze club zou worden en daarna drong ik erop aan dat ze met ons meeging op deze reis...
Pfft, Kaia loopt voortdurend te grinniken...
Ze snapt toch wel hoe bezorgd we waren?!
Maar goed, het is een opluchting haar weer te zien... Ik kan je nooit genoeg bedanken.
Kaia kan heel goed met docenten en andere volwassenen omgaan. Daar praat ze altijd mee alsof ze beste vriendinnen zijn.
En ze glimlacht altijd alsof ze de tijd van haar leven heeft. Dat is haar grote kracht.
Iedereen raakt in een goeie bui als zij erbij is.
Deze planeet is zo ver van de onze dat de hemel vol nevels en sterrenstelsels is die ik nog nooit eerder heb gezien.
Als ik hier ooit terugkom, zorg ik dat ik mijn telescoop bij me heb!
Hoelang Kaia ook naar de lucht kijkt, ze wordt het nooit beu. Ze houdt meer van meteorologie dan van wat dan ook.
Als je tijdens je nachtexpedities een momentje hebt, moet je eens omhoog kijken.
De nachtelijke hemel van deze planeet is bezaait met sterren. Het zijn er net zoveel als op mijn thuisplaneet, en dat wil wat zeggen!
Op onze school vindt binnenkort een cultuur- festival plaats. Ik ga daarvoor de ervaringen gebruiken die ik op deze planeet heb opgedaan.
Deze planeet is totaal anders dan onze thuisplaneet, dus ik heb al een heleboel ideeën voor educatieve presentaties die ik kan geven!
Kirsje blijft altijd kalm en beheerst. Ze is iemand die goed nadenkt voordat ze iets zegt. En bovendien is ze heel betrouwbaar!
Die eerste nacht na het ongeluk vond ik echt eng in m'n eentje... Gelukkig kon ik mezelf wat afleiden door naar de sterren te staren.
De hemel is hier echt superhelder. Vanaf mijn thuisplaneet kun je ook veel sterren zien, maar daar is het zicht vaak lang niet zo goed.
Ik denk dat dit hele gebeuren iedereen in onze wetenschapsclub dichter bij elkaar heeft gebracht.
Mijn vriendinnen zijn onvervangbaar, dat weet ik maar al te goed. Ik zal zorgen dat ze nooit vergeten hoeveel ik ze waardeer.
Toen we het ruimteschip moesten evacueren, zorgde mevrouw Mika ervoor dat wij drieën er als eersten uit konden.
Ik heb er weleens over nagedacht om docent te worden. En na wat mevrouw Mika voor ons heeft gedaan... weet ik zeker dat ik dat wil.
Al sinds ik klein was, kijk ik graag naar de sterren. Toen ik naar de middelbare school ging, heb ik meteen de wetenschapsclub opgericht.
Er zijn maar drie leden, met mij als voorzitter.
Ik was degene die de andere twee heeft overgehaald om bij de club te komen.
Als ik besluit dat ik iets wil doen, val ik meestal iedereen om me heen lastig tot ik mijn zin krijg.
Pas sinds ons ongeluk op deze planeet snap ik dat ik anderen problemen kan bezorgen met mijn koppigheid.
Deze planeet is zo ver van de onze dat de hemel vol nevels en sterrenstelsels is die ik nog nooit eerder heb gezien.
Als ik hier ooit terugkom, zorg ik dat ik mijn telescoop bij me heb!
Hoelang Kaia ook naar de lucht kijkt, ze wordt het nooit beu. Ze houdt meer van meteorologie dan van wat dan ook.
Jij bent... Otsjin, toch? Heb je... eh... iets nodig?
Ehhh... J-Je... gaat me niet opeten... toch?
Maar echt, dat gezicht... Ik heb nog nooit iemand gezien die zoveel op mij lijkt!
Het is alsof ik in een spiegel kijk... Echt bizar!
Genoemd door anderen
Chihua
Blijkbaar had Kaia de ontmoetingsplaats van de excursie verkeerd begrepen. Daar was Sheila niet bepaald blij mee.
Sheila heeft veel weg van mijn baas. Het is moeilijk te geloven dat ze maar een student is als je ziet hoe ze iedereen de les leest.
Het doet me denken aan de verwijten van mijn baas die me thuis te wachten staan...
Nee, daar wil ik nog niet aan denken.
Blijkbaar had Kaia de ontmoetingsplaats van de excursie verkeerd begrepen. Daar was Sheila niet bepaald blij mee.
Sheila heeft veel weg van mijn baas. Het is moeilijk te geloven dat ze maar een student is als je ziet hoe ze iedereen de les leest.
Het doet me denken aan de verwijten van mijn baas die me thuis te wachten staan...
Nee, daar wil ik nog niet aan denken.
Mika
"We hebben uw hulp nodig!"
Zo begon het allemaal... Sheila was zo enthousiast dat ik haar gewoon niet kon weigeren.
Zo werd ik begeleider van de club. En daarna kon ik geen nee zeggen toen ik gevraagd werd om mee op reis te gaan. Ik stem te snel in...
Ik denk niet dat ze het kwaad bedoelt, maar soms verdwijnt Kaia zonder ook maar iets tegen iemand te zeggen.
En voordat ik er met haar over kan praten, begint Sheila haar de les te lezen en moet ik optreden als vredestichter. Oef...
Sheila vertelde me dat ze ook docent wil worden. Ik weet zeker dat ze het beter zal doen dan ik.
Maar toen ik dat tegen haar zei, zei ze dat ik hoogstens wat zelfvertrouwen mis. Wat maar bewijst dat ze geboren is om docent te zijn.
Kaia noemt me altijd juf Miekie. Zo word ik al sinds mijn stage op de basisschool niet meer genoemd.
En iedere keer dat ze het doet, wordt Sheila boos op haar, omdat die het kinderachtig vindt.
Ik vind het zelf eigenlijk wel grappig klinken.
Kaia
Ik ben echt zó blij dat de anderen van de wetenschapsclub al zijn gered! Sheila,
Kirsje, juf Miekie... Iedereen is oké!
De laatste keer dat ik ze zag, schreeuwde
Sheila boos de ruimte in, terwijl Kirsje...
Nou ja, die glimlachte, zoals altijd.
Juf Miekie liet ons als eerste ontsnappen en daarna bleef ze alleen achter... Dat moet echt afschuwelijk zijn geweest voor haar...
Toen we het schip verlieten, werden we geraakt door turbulentie en werd ik gescheiden van Sheila en Kirsje...
Ik raakte even in paniek, maar toen ik zag hoe mooi deze planeet was, begon ik enthousiast om me heen te kijken!
Door de schok en opwinding van het zien van zoveel nieuwe dingen, moet ik flauwgevallen zijn of zoiets... Tot jij kwam opdagen!
Als Kirsje en ik niet weten wat we moeten doen, loopt Sheila altijd voorop. Zij leidt en wij volgen.
Juf Miekie is de begeleider van onze club.
We hebben haar meegevraagd op deze reis, zodat het een 'officiële' clubactiviteit was.
Sheila had kaartjes gewonnen, maar ze kwam er net een te kort, dus juf Miekie heeft haar eigen kaartje zelf betaald.
Voor de wetenschapsclub moet ik elke dag op een bepaald tijdstip het weer en de bewolking observeren en noteren.
Als Sheila erachter komt dat ik het een dag niet heb gedaan, zegt ze: "Joh! Hoe kun je dat nou vergeten?" En dan krijg ik de wind van voren.
Is het je opgevallen dat Sheila altijd een glimlach op haar gezicht heeft als ze naar de sterren kijkt?
Op de eerste schooldag stond ik op het schoolplein naar de lucht te kijken toen iemand me op mijn schouder klopte.
"Hé, wolkenkijker! Als je de lucht zo boeiend vindt, moet je lid worden van de wetenschapsclub!"
Sheila keek me zo streng aan dat ik niet wist hoe ik moest weigeren. Hoe kon ik weten dat de club toen nog niet eens echt bestond?
Sheila is soms boos op me, omdat ik Mika meestal "Miekie" noem. Ze zegt dat het kinderachtig is. Misschien heeft ze gelijk.
Maar "mevrouw Mika" klinkt zo stijf! Dat past helemaal niet bij de juf.
Als Kirsje en ik niet weten wat we moeten doen, loopt Sheila altijd voorop. Zij leidt en wij volgen.
Juf Miekie is de begeleider van onze club.
We hebben haar meegevraagd op deze reis, zodat het een 'officiële' clubactiviteit was.
Sheila had kaartjes gewonnen, maar ze kwam er net een te kort, dus juf Miekie heeft haar eigen kaartje zelf betaald.
Kirsje
In onze wetenschapsclub staan we open voor alle wetenschappelijke gebieden. Sheila houdt van astronomie en Kaia van meteorologie.
Zelf hou ik van graven en het bestuderen van stenen. Daarom wil ik me specialiseren in geologie.
Anderen denken dat ik goed nadenk voordat ik dingen doe, maar de waarheid is dat ik gewoon traag reageer.
Ik ben geen geboren leider zoals Sheila, die altijd meteen weet wat ze moet doen.
Ik organiseer mijn dagelijkse taken graag in chronologische volgorde. Volgens Kaia en
Sheila heb ik een organisatietalent.
Maar ik ben nogal inflexibel en ik heb er moeite mee als er iets onverwachts gebeurt.
Ik ben dus geen ster in dit soort situaties...
Ik zal deze reis nooit vergeten. Zo nu en dan werd het een beetje te spannend, maar ik ben toch blij dat Sheila me heeft uitgenodigd.
In onze wetenschapsclub staan we open voor alle wetenschappelijke gebieden. Sheila houdt van astronomie en Kaia van meteorologie.
Zelf hou ik van graven en het bestuderen van stenen. Daarom wil ik me specialiseren in geologie.
Anderen denken dat ik goed nadenk voordat ik dingen doe, maar de waarheid is dat ik gewoon traag reageer.
Ik ben geen geboren leider zoals Sheila, die altijd meteen weet wat ze moet doen.
Ik organiseer mijn dagelijkse taken graag in chronologische volgorde. Volgens Kaia en
Sheila heb ik een organisatietalent.
Maar ik ben nogal inflexibel en ik heb er moeite mee als er iets onverwachts gebeurt.
Ik ben dus geen ster in dit soort situaties...