Vlammend snuitzwijn

Dit wezen stoot een vluchtige fosforverbinding uit die ontbrandt bij contact met de atmosfeer. Zijn vuurspuwvermogen hangt af van de lucht-brandstofverhouding rond zijn snuitopening, de katalysatorreactie in het uitgestoten gas en de zuiverheid van het gas. Het is hoogst onwaarschijnlijk dat een dergelijk complex proces kan leiden tot de spontane explosie van een verslagen snuitzwijn. De complexiteit van het proces elimineert ook het risico van spontane zelfontbranding in de buik van een levend exemplaar. Toch is uiterste voorzichtigheid geboden bij het dragen van een vlammend snuitzwijn, zelfs als de vitale functies zijn gestopt.

Rooster dit smakelijke beest een paar uur en laat het stomen door zijn eigen sappen. Je hoeft niet bang te zijn dat het aanbrandt, want dit beest kan er wel tegen als het geroosterd wordt.