Wroetsleiger

De meeste soorten slangvogels liggen op de loer en wachten rustig tot hun prooi langskomt. Hun lichaamsbouw is perfect voor razendsnelle verrassingsaanvallen, die ze het liefst uitvoeren op kleine insecten die op de grond leven. Onlangs zijn, verspreid over een relatief groot gebied, nieuwe ondersoorten ontdekt die zich hebben aangepast aan de verschillende bodemomstandigheden. Slangvogels zijn nu, na de bulborb, de geografisch meest verspreide soort. De cobraaf is een voorbeeld van een soort die sterke overeenkomsten vertoont met de sleiger. Hoewel ze er in veel opzichten identiek uit kunnen zien, kunnen de soorten worden onderscheiden door de aan- of afwezigheid van vleugels en een staart.

Snij de slangentorso in dunne schijfjes, rijg ze aan een metalen spies met Hocotate-uien en rooster ze op een open vuur.